Özel Momo Anaokulu

Kızımı oyun grubu için götürdüm. Kesinlikle eğitim ile alakası olmayan bir kurum. Diğer kurumlardan farkları olsun diye fırtına hariç her türlü havada çocukların dışarıda oynamaları gerektiğini söylüyorlar o kadar. Onda da her çocuk velisi ile beraber oynuyor. Bahçe zaten çamur toprak. Ne yeşillik var ne ağaç ne bitki ne çiçek. Öğretmenler sadece gözlem yapıyor. Çocuklarla hiç bir etkileşimleri yok. Baştan sona düşünülmüş bir aktivite, etkinlik yok. Para verip onca yolu gitmeye gerek yok yani. Herhangi bir bahçe ve parkta aynı aktiviteleri yapabilirsiniz. Çocuklarınız daha fazla etkileşime girer sosyalleşir en azından. Etkinlik adı altında kullandıkları saçmasapan ne olduğu belirsiz boya yüzünden kızımın hem ceketi hem botları kıpkırmızı boya oldu ve ceketi 3 kez yıkayıp kumaş zedelenince, ve hala leke çıkmayınca, mecbur çöpe atmak zorunda kaldık. Bunu söylediğimde aldığım yanıt "bazen boya izi çıkmayabiliyor ya da çıkması zor olabiliyormuş." Lekelerin hiçbir şekilde çıkmadığını, yanlış ürün seçimi yaptıklarını, bir önlük bile takmadıklarını ve ya bizlerden istemediklerimi, dolayısıyla mağduriyetimin giderilmesini istediğimi söylediğimde "çok teşekkür ederiz bundan sonra bunu da oryantasyon dosyamıza ekleyeceğiz ancak bizim yapabileceğimiz birşey yok, dilerseniz boyacı firma ile iletişime geçin" dendi. Banane firmadan. Ben size güvendim de çocuğumu getirdim, boya tedarikçinize değil. Ayrıca "Kirlenebilir kıyafet" getirmenizi söyledik lafını 50 kere tekrar eden okul müdürüne tekrar buradan "kirlenebilir" ifadesinin temizlenebilir anlamını taşıdığını hatırlatmak isterim. Eğer leke çıkmıyorsa bu "kirlenebilir" değil "çöpe atılabilir" kıyafet demektir ki kimsenin 1 saatlik oyun grubu için her hafta 1 kıyafet çöpe atacağını sanmıyorum. 100tl'lik body falan da değil. Kışlık mont. Kıyafetten çıkmayan boyanın ben çocuğa vereceği zararlardan korkarım. Ağızlarına, gözlerine bulaşsa, Allah korusun.

Torunumun okulu, eğitimlerini çok beğeniyoruz.

Kocaman bir hayal kırıklığıdır, pişmanlıktır. Çocuğumuzda tamiri pek de kolay olmayan okul reddinin temelleri burada atıldı. Ya gözünüzü kulağınızı kapatıp çocuğunuzu bırakıp, hiç bir şeyi sorgulamadan yolunuza devam edeceksiniz ya da çok yakın ilişkiler kuracaksınız ki çocuğunuzu en azından bıraktığınız haliyle okulla vedalaşabilsin. Bir değil, iki değil pek çok sorun yaşadık ve bunları kendilerine ulaşıp paylaşabildiğimizde ya geç söylediğimiz için, ya da ifade etmeyi seçtiğimiz aile görüşmesinde dile getirdiğimiz için eleştirildik. Okulda yaşanan (çocuğumuzun öğretmeni tarafından kolundan tutularak zorla içeri sokuldugunu iletmesi) bir problemi ilettiğimiz için okul yönetimi bize incindiklerini söyledi. Ardından çocukların kolayca yalan söyleyebildiklerini söylediler. Kamera kayıtlarını talep ettik ve sömestr öncesinde bugün yarın denilerek oyalandık. Sömestr sonrası oldu ve kayıt süresi 15 gün dendi. Öğretmenimiz yapmaz öyle şey dendi. Öyle güzel işlendik ki psikolojik olarak, ikna olur gibi olduk. Sonraki yılın kaydını yaptırdık. Sonraki yıl eğitim öğretim yılı başladıgında yan bina yıkım inşaat işleriyle ilgili sorunlar çıktı. Okul yönetiminden çok veliler sorunu çözmek için çalıştılar. Artık son damla olan bu keyıtsızlığın ardından ödediğimiz peşinatı da yakarak uzaklaştık. Etik olmaktan çok uzak olan kişisel bilgilerimizin paylaşıldığını fark etmemizin zor olduğu mu düşünülüyor ya da kimsenin umrunda mı değil bilemiyoruz. Yaşadıgımız deneyimlerin bir özeti olan bu yorumu yazmak için her şeyin üzerinden bir yılı aşkın süre geçmesi gerekti. O kadar unutmak istiyoruz burayı. Kaydı silmek istediğimizi ilettiğimizde okul kurucusu olan kişinin online görüşmek istediği bildirildi. Tabii ki görüşelim dedik. Ama kayıt silme kararımız kesin, geribildirimde bulunmak isteriz yine de dedik. Görüşme gününde maalesef bir başka plan yapmış ve biz zaten hiç bir konuda karşılıklı konuşamadıgımız, sürekli sözümüzü kesen yöneticinin monoloğunu dinledik. O kadar eminler ki yaptıkları işin doğru oldugundan. Ve biz o kadar derinden hissettik ki samimiyetsizliği. Bir kez daha ve bir kez daha düşünseydik keşke en başından.