MİA Anaokulları Emirgan

Bu yorumu hem bir veli gözüyle hem de Mia Okulları’nın iki şubesinde de görev alan bir spor eğitmeni olarak bir öğretmen gözüyle yazmak istiyorum. Bu iki farklı rolden baktığımda da aynı şeyi çok net görüyorum: Bu okulda çocukların mutluluğu, güvenliği ve gelişimi her şeyden önce geliyor. Oğlumu üç yaşında emanet etmeden önce başka bir okulda çok kötü bir tecrübe yaşamıştık. Bu tecrübenin ardından yaklaşık 10’a yakın okul gezdim. En sonunda ise Mia Okulları’nda karar kıldım ve oğlumu buraya gönül rahatlığıyla, aklımda en ufak bir şüphe kalmadan kaydettirdim. Bir anne olarak içim çok rahat; oğlum sabahları okula severek geliyor, öğretmenleriyle güçlü bir bağ kuruyor ve kendini güvende hissediyor. Onun sadece akademik yönden değil sosyal ve duygusal açıdan da geliştiğini görmek beni çok mutlu ediyor. Benim için bir okulda aradığım en önemli özellik, öğretmenlerin güler yüzlü ve çocuklara sevgiyle yaklaşmasıdır. Burada görev yapan tüm öğretmenlerin içtenliği, sabrı ve samimiyeti bu güveni fazlasıyla hissettiriyor. Çocuklar sadece sınıf ortamında değil, farklı mekanlarda da öğrenme ve keşfetme fırsatı buluyor. Her gezi büyük bir titizlikle organize ediliyor, güvenlik ön planda tutuluyor ve çocukların keyif alması sağlanıyor. Oğlumun bu gezilerden mutlu dönmesi ve günlerce heyecanla anlatması da benim için en değerli göstergelerden biri. Bir öğretmen olarak ise içeriden gözlemlediğim şey şu: Burada sadece ders anlatılmıyor, çocuklara sevgiyle dokunuluyor. Sınıf öğretmenlerinden branş öğretmenlerine kadar herkes sabırlı, ilgili ve işini severek yapıyor. Çocuklara bireysel olarak değer verilmesi ve onların farklı yönlerini desteklemeleri çok kıymetli. Ayrıca okulun mutfağında yemek yapan ablalarından, temizlik ve düzenle ilgilenen çalışanlarına kadar herkes çocukların iyiliği için özveriyle çalışıyor. Her birinin emeği sayesinde çocuklarımız hem güvenli hem de sağlıklı bir ortamda büyüyor. Kısacası hem bir anne hem de bu kurumun içinde görev yapan bir öğretmen olarak gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki burası sadece bir okul değil, aynı zamanda çocuklara sevgi, güven ve değer katan büyük bir aile. Okulun açıldığı ilk günden beri hep söylediğim şey şuydu: Keşke ilkokulu da olsaydı da çocuklarımızı sorunsuz ve içimiz tamamen rahat bir şekilde emanet edebilseydik. Teşekkürler MİA ♥️

Kızım 3 yıl boyunca bu okula gitti eğitim hayatına böyle bir başlangıç yaptığı için çok mutluyuz. İşlerini genel olarak çok severek yaptıklarını düşünüyorum. Hazırladıkları etkinlikler, içerikler, çok özenli ve çok ince düşünülmüş. Yapılan geziler çok değerli ve öğreticiydi. Ebeveyn buluşmaları, bilgilendirici ve aydınlatıcı toplantılar okul psikoloğunun desteği yolumuzu çok aydınlattı. Her zaman güvenle gönderdim, kızım hep isteyerek ve mutlu gitti okuluna. Çok seviyoruz

Kızım 4 ve 5 yaş iki yıl gitti ve 10 üzerinden 100 puan veririm. Bir anaokulundan çok ötesi. Eğitim içeriği zengin. Okul gezileri ve etkinlikler nitelikli, geliştirici. Yemekler harika, ev yapımı. Aile ile iletişim, işbirliği kesintisiz, destekleyici. Psikolojik destek bireysel boyutta ve kaliteli. Bir anne olarak içim çok rahat ederek kızımı emanet ettim, kendilerine bir de buradan sonsuz teşekkürler🙏

Her iki çocuğum da bu anaokuluna gitti ve deneyimlerimizden daha mutlu olamazdık. Emirgan, Istinye civarindaki en iyi okullardan birisi oldugunu soyleyebilirim. Öğretmenler çok ilgili ve her çocuğun gerçekten değerli ve desteklenmiş hissetmesini sağlıyorlar. Haftalik programi ve gunluk haberleri okul uygulamasindan takip edebiliyorsunuz. Kızım özellikle yaratıcılığını ve özgüvenini keşfetme şansı veren bale derslerini çok sevdi. Bahcesi de kesinlikle harika - çocukların oynaması ve doğayla bağlantı kurması için çok güzel bir alan. Anne babalara kesinlikle tavsiye ederim.

Kızım bu kuruma üç dönem ve bir yaz dönemi boyunca devam etti. İlk dönemde herhangi bir sorun yaşamadık, ancak ilerleyen zamanlarda ciddi sıkıntılar ortaya çıktı. En dikkat çeken konu, öğretmenlerin sürekli değişmesiydi. Hiçbir dönem aynı öğretmenle devam edilmedi ve çoğu öğretmenin kurumdan ayrıldığına şahit olduk. Bu durum, çocukların güvenli bağlar kurmasını ciddi şekilde engelliyor. Kızım son dönemde her sabah ağlayarak “okula gitmek istemiyorum” demeye başladı. Başta severek giden bir çocuğun bu kadar geri çekilmesi bizi çok endişelendirdi. Durumu defalarca okul psikoloğuna ilettik. Ancak her seferinde “burada çok mutlu, hiçbir sorun yok” şeklinde yüzeysel cevaplar aldık. Bir-iki gün ağlamayı anlayabilirim ama haftalarca süren bu durumu yok saymaları bizi derinden üzdü. Rehberlik hizmeti adı altında destek sunuluyor gibi görünse de, biz çocuğumuzun duygusal ihtiyacına gerçekten temas eden bir yaklaşım göremedik. Kurum oldukça ticari bir yaklaşımla yönetiliyor. Kayıt sırasında tüm veliler aynı ücreti ödüyor olmasına rağmen, sonrasında bazı ailelerin maddi durumlarına göre çocuklara farklı muamele yapıldığını hissettik. Bu da kurumun tutumunu sorgulamamıza neden oldu. Geziler konusu da oldukça problemliydi. Kağıt üzerinde tercihe bağlı deniliyor, ama çocuklar genellikle başka sınıflara (örneğin büyük grupların sınıfına) aktarılıyor. Bu da çocukların rutini ve güvenliği açısından sakıncalı. Okulda toplamda 2 ana öğretmen ve 1 İngilizce öğretmeni var; hepsinin aynı anda gezilere gitmesi oldukça düşündürücü. Bu durum çocuğun tanımadığı, farklı yaş gruplarıyla aynı ortamda kalmasına neden oluyor. Gezi içerikleri ise 2–3 yaş grubuna kesinlikle uygun değil. Sadberk Hanım Müzesi, Beşiktaş’taki araba galerisi, İstanbul Modern ve hatta “Animal Inside Out” gibi içeriklerde çocuklar ne anlıyor ne de faydalanabiliyor. Üstelik en uygun gezi 680 TL idi. Bu, kısa süreli ve verimsiz bir etkinlik için oldukça yüksek bir ücret. Servis sürecinde de sıkıntı yaşadık. Başta kızım severek biniyordu, sonra birdenbire korkmaya başladı. Serviste ne olduğu, ne yaşandığı konusunda hiçbir fikrimiz yok çünkü araçlarda kamera sistemi bulunmuyor. Bu gibi durumlarda çocuğumuzu göndermek istemediğimizde, kurum tarafından hoş karşılanmadığımızı da hissettik. Bir keresinde kızım, öğretmeni olmadığı için kısa süreliğine mutfakta çalışan bir görevliyle baş başa kalmış. Kurum bunu “sadece 10 dakika” olarak açıkladı ama açıkçası biz buna inanmakta zorlandık. Bu durum, kurumun kriz anlarındaki yönetim anlayışını sorgulamamıza neden oldu. Bu yorumu, başka ailelerin benzer hayal kırıklıkları yaşamaması için yazıyorum. Herkesin deneyimi farklı olabilir, ancak bizim yaşadıklarımız ne yazık ki bunlardı. Umarım zamanla çocuk odaklı, sevgi temelli ve gelişimsel açıdan daha sağlıklı bir yaklaşım benimsenir.